محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

529

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

مجرّب . سلق ضماداً . شونيز مجرّب . شيلم ضماداً . صبر غسولًا . قرطاس ذروراً . قنبيل ذروراً ، رافع آن . كبيكج نطولًا . كبريت ضماداً و نيز ضماداً مجرّب و همچنين روغنش ، بىعديل . كرنب شكوفه‌اش ، رافع آن . كرسنه ضماداً . ماء الكبريتى جلوساً ، جهت آن نافع . ماعز سرگينش ، طلاءً . مرّ طلاءً . ملح طلاءً . نرجس بيخش ، ضماداً جهت آن نافع . نوشادر طلاءً . نيل ضماداً . ورس طلاءً ، رافع آن . هدهد خونش . در باب مراهم ( 12 ) و باب ضمادات ( 13 ) مناسبات متعدّده مذكور است . شهديّه اسقيل طلاءً . بصل مجرّب دانسته‌اند . حرف تخمش ، ضماداً جهت سر . حمّاض ضماداً . شونير ضماداً ، جهت سر . صابون ضماداً . كبر عصاره‌اش ، ضماداً رافع آن . ماعز سرگينش ، طلاءً . قروح رطب ثمرة الاثل نافع . ثوم طلاءً ، جهت سر . خروع روغنش ، طلاءً جهت سر . زراوند ضماداً ، جهت مزمنهء آن . سرو صمغش ، ضماداً . طرفا خاكسترش . عوسج بيخش ، شرباً بهتر از چوب چينى دانسته‌اند . كبريت ضماداً . كندر جهت سر . سيلان رطوبت رحم ابار . زيتون صمغش ، ضماداً . مجفّف قروح آطريلال ضماداً . آبنوس جهت آن . انجره ذروراً ، جهت زخمهاى متاكّله . تراب المربّعات منقّى جراحات چرك‌دار نيز و باعث التيام آن . تنباكو آزموده . حنّا ذروراً . خنزير موى سوخته‌اش ، ذروراً مجفِّف قروح مرفوع العلاج . زيبق ضماداً مجرّب . سلخ الحيّه . شبت ذروراً ، جهت قروح پر چرك . شبّ قوىّ . شعير ذروراً ، مجرّب . صبر ذروراً و نيز جهت التيام آن . طرفا شاخه و برگش ، جهت آن مؤثر . عروق الصفر . غرب شكوفه‌اش ، ذروراً . ماء الرّماد و نيز منقّى آن . نارمشك ضماداً ، نافع . نوشادر . ورد احمر روغنش .